fbpx
วิกิพีเดีย

อักษรจีนตัวเต็ม

อักษรจีนตัวเต็ม เป็นหนึ่งในสองรูปแบบอักษรจีนมาตรฐานที่ใช้กันทั่วโลกในปัจจุบัน ปรากฏครั้งแรกในสมัยราชวงศ์ฮั่น (พ.ศ. 337 - 763) อักษรจีนตัวเต็มนั้นสามารถพบได้ในพจนานุกรมคังซี รูปทรงที่ทันสมัยของตัวอักษรจีนดั้งเดิมปรากฏตัวครั้งแรกพร้อมกับการเกิดขึ้นของอักษรไพร่ (อักษรจีนแบบลี่ซู) ของราชวงศ์ฮั่น ตัวอักษรแบบดั้งเดิมได้รับการปรับปรุงให้มีเสถียรภาพมากขึ้นหรือน้อยลงตั้งแต่ศตวรรษที่ 5 (ในช่วงราชวงศ์เหนือใต้)

อักษรจีนตัวเต็ม
ชนิดอักษรภาพ
ภาษาพูดภาษาจีน
ใช้เป็นอักษรทางการใน
ช่วงยุคคริสต์ศตวรรษที่ 5
ระบบแม่
อักษรจารึกบนกระดองเต่า (เจี๋ยกู่เหวิน)
ระบบลูก
ISO 15924Hant
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทศาสตร์สัทอักษรสากล หากไม่มีการสนับสนุนเร็นเดอร์ที่เหมาะสม คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่นแทนอักขระยูนิโค้ด
Hànzì ฮั่นจื้อ แปลว่า ตัวอักษรจีน เขียนด้วยอักษรจีนตัวเต็ม

อักษรจีนตัวเต็มได้ใช้เป็นอักษรทางการใน สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) ฮ่องกง มาเก๊า และชุมชนชาวจีนโพ้นทะเลบางชุมชน

ที่ต้องเรียกว่าอักษรจีนตัวเต็ม หรืออักษรจีนดั้งเดิม ก็เพื่อให้แตกต่างจากอักษรจีนมาตรฐานอีกรูปแบบหนึ่งที่ใช้ในปัจจุบัน นั่นคือ อักษรจีนตัวย่อ ซึ่งประดิษฐ์และเริ่มใช้โดยรัฐบาลพรรคคอมมิวนิสต์จีนของ สาธารณรัฐประชาชนจีน (จีนแผ่นดินใหญ่) ใน พ.ศ. 2492 อักษรจีนตัวย่ออย่างแพร่หลาย ส่วนอักษรจีนตัวย่อ ใช้กันใน สาธารณรัฐประชาชนจีน สิงคโปร์ และชุมชนชาวจีนโพ้นทะเลบางชุมชนที่เริ่มตั้งชุมชนหลังการใช้อักษรจีนตัวย่ออย่างแพร่หลาย อย่างไรก็ตาม ชาวไทยเชื้อสายจีนส่วนมากยังคงใช้อักษรจีนตัวเต็มเป็นหลัก แต่สำหรับการสอนภาษาจีนตามสถานศึกษาในประเทศไทยส่วนมากจะใช้อักษรจีนตัวย่อ เพื่อให้เป็นแบบแผนเดียวกันกับสาธารณรัฐประชาชนจีน

เนื้อหา

หลักฐานอักษรจารึกบนกระดูกสัตว์ เจี๋ยกู่เหวิน ปัจจุบันเก็บรักษาที่ประเทศเยอรมนี
การวาดด้วยมือเปล่าของอักษรจารึกบนกระดูกสมัยราชวงศ์โจว

หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดของอักษรจีนพบหลักฐานปรากฏมาจากแหล่งโบราณคดีปั้นปอ เมืองซีอานของมณฑลส่านซีทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจีน สามารถนับย้อนหลังกลับไปได้กว่า 5,000 ปี โดยอยู่ในรูปของอักษรภาพที่สลักเป็นลักษณะรูปวงกลมเสี้ยวพระจันทร์และภูเขาห้ายอดบนเครื่องปั้นดินเผา ซึ่งนับเป็นยุคต้นของศิลปะการเขียนอักษรจีน อักษรภาพที่เก่าแก่ที่สุดในจีน ต่อมาเป็นที่เรียกกันว่า อักษรจารึกบนกระดูกสัตว์ หรือ เจี๋ยกู่เหวิน (甲骨文) เป็นอักษรที่ใช้มีดแกะสลักหรือจารึกลงบนกระดองเต่าหรือกระดูกสัตว์ ปรากฏแพร่หลายในราชวงศ์ชาง เมื่อ 1,300–1,100 ปีก่อนคริสตกาล อักษรที่จารึกบนกระดูกสัตว์ได้พัฒนาไปเป็นอักษรหลอมหรือจารึกบนโลหะหรืออักษรโลหะ หรือจินเหวิน (金文) เป็นอักษรที่ใช้ในสมัยซางต่อเนื่องถึงราชวงศ์โจว (1,100 – 771 ปีก่อนคริสต์ศักราช) มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ‘จงติ่งเหวิน’ (鐘鼎文) หมายถึงอักษรที่หลอมลงบนภาชนะทองเหลืองหรือสำริด เนื่องจากตัวแทนภาชนะสำริดในยุคนั้นได้แก่ ‘ติ่ง’ซึ่งเป็นภาชนะคล้ายกระถางมีสามขา

ต่อมาได้มีการพัฒนาไปเป็นอักษรต้าจ้วน (大篆) ซึ่งอักษรต้าจ้วนเป็นอักษรจีนที่ใช้ตั้งแต่ยุคปลายราชวงศ์โจวตะวันตก เกือบเข้ายุคประมุของค์สุดท้ายของโจวตะวันตก จนถึงยุคชุนชิวจ้านกั๋ว

อักษรจีนได้มีวิวัฒนาการต่อเนื่องมาถึงในสมัยราชวงศ์ฉิน ในรัชสมัยจักรพรรดิจิ๋นซี เสนาบดีหลี่ซือ ได้เปลี่ยนแปลงรูปแบบอักษรโดยย่ออักษรจีนมาเป็นอักษรชุดใหม่ที่เรียกว่า เสี่ยวจ้วน (小篆) โดยย่ออักษรจีนต้าจ้วน อักษรจีนแบบเสี่ยวจ้วนที่เสนาบดีหลี่ซือประดิษฐ์ถูกประกาศใช้อย่างเป็นทางการสมัยจักรพรรดิจิ๋นซี

หลังจากจักรพรรดิจิ๋นซีผนวก6รัฐเข้ากับรัฐฉิน ออกราชโองการให้ดินแดนที่เคยเป็นรัฐทั้ง 6 เปลี่ยนมาใช้อักษรแบบเดียวกันหมด ทุกรัฐต้องใช้อักษรเหมือนกัน โดยใช้เสี่ยวจ้วนที่เสนาบดีหลี่ซือประดิษฐ์ขึ้นใหม่ ก่อนหน้าที่มีอักษรเสี่ยวจ้วน คนจีนใช้อักษรต้าจ้วนเป็นหลัก

อักษรแบบข่ายซู สมัยราชวงศ์ซ่ง

ในสมัยจักรพรรดิจิ๋นซี มีทาสคนนึงนามว่า เฉิงเหมี่ยว (程邈) ประดิษฐ์อักษรชุดหนึ่ง ซึ่งภายหลังอักษรนี้ถูกใช้คู่กับเสี่ยวจ้วนในสมัยราชวงศ์ฉิน และเป็นแบบอักษรมาตรฐานในสมัยราชวงศ์ฮั่นจนถึงยุคสามก๊ก อักษรชุดใหม่ที่ทาสผู้นี้ประดิษฐ์เรียกว่า ลี่ซู (隸書) อักษรลี่ซูพบหลักฐานตั้งแต่สมัยจ้านกั๋ว แต่พบไม่มาก ต่อมาเฉิงเหมี่ยวประดิษฐ์อักษรชุดนี้เพิ่มจนเป็นอักษรที่ใช้คู่กับอักษรเสี่ยวจ้วนของเสนาบดีหลี่ซือ

หลังจากราชวงศ์ฉินถูกโค่นโดยหลิวปัง (劉邦) หลิวปังก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น อักษรลี่ซูที่ใช้ในสมัยราชวงศ์ฉินเป็นอักษรจีนมาตรฐานที่ใช้ในยุคราชวงศ์ฮั่นจนถึงยุคสามก๊ก

ต่อมาอักษรลี่ซูได้พัฒนาไปเป็น อักษรข่ายซู ซึ่งเป็นอักษรแบบเส้นสัญลักษณ์ที่ประกอบกันขึ้น ภายใต้กรอบสี่เหลี่ยม หลุดพ้นจากรูปแบบอักษรภาพของตัวอักขระยุคโบราณอย่างสิ้นเชิง อักษรข่ายซูมีต้นกำเนิดในยุคปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ภายหลังราชวงศ์วุ่ยจิ้น (สามก๊ก) (คริสต์ศักราช 220 – 316) ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย จากการก้าวเข้าสู่ขอบเขตขั้นก้าวพ้นจากข้อจำกัดของลายเส้นที่มาจากการแกะสลัก เมื่อถึงราชวงศ์ถัง (คริสต์ศักราช 618 – 907) จึงก้าวสู่ยุคทองของอักษรข่ายซูอย่างแท้จริง อักษรข่ายซูยังเป็นอักษรมาตรฐานของอักษรจีนจวบจนปัจจุบัน

ในสมัยราชวงศ์หมิงได้มีการรวบรวมแบบอักษรจีนดั้งเดิมที่สืบมาจากอักษรข่ายซูไว้ใน สารานุกรมหย่งเล่อ ที่จดบันทึกเกี่ยวกับศาสตร์วิชาต่างๆ จนถึงสมัยราชวงศ์ชิง ในรัชสมัยจักรพรรดิคังซี ได้มีการทำพจนานุกรมรวบรวมอักษรจีนขึ้นอย่างเป็นระบบหรือที่เรียกว่า พจนานุกรมคังซี อักษรจีนได้สืบทอดการใช้จนมาถึงยุคสาธารณรัฐจีนสมัยแผ่นดินใหญ่ ได้ใช้เป็นอักษรทางการหรือเรียกว่า อักษรจีนตัวเต็ม การใช้อักษรจีนตัวเต็มอย่างเป็นทางการได้ยุติลงเมื่อรัฐบาลพรรคก๊กมินตั๋งแห่งสาธารณรัฐจีนแพ้สงครามกลางเมืองจีน ทำให้พรรคคอมมิวนิสต์จีนปกครองแผ่นดินใหญ่แทนและสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีนขึ้น ในยุครัฐบาลคอมมิวนิสต์ได้ประกาศใช้ตัวอักษรจีนตัวย่อที่เตรียมมา ส่วนฝ่ายสาธารณรัฐจีนที่ไปไต้หวันก็ยังคงรักษารูปแบบอักษรจีนตัวเต็มไว้เป็นอักษรทางการและต่อต้านการใช้อักษรจีนตัวย่อ

ชาวจีนแต่ละที่จะเรียกชื่ออักษรจีนตัวเต็มนี้ต่างกัน รัฐบาลสาธารณรัฐจีน หรือไต้หวัน เรียกอักษรจีนตัวเต็มว่า ตัวอักษรมาตรฐาน (อักษรจีนตัวเต็ม: 正體字; อักษรจีนตัวย่อ: 正体字; พินอิน: zhèngtǐzì เจิ้งถี่จื้อ) โดยอ้างว่าอักษรจีนตัวเต็มเป็นอักษรดั้งเดิมที่ถูกต้องและสมบูรณ์ ในทางตรงกันข้าม กลุ่มผู้ใช้อักษรจีนตัวย่อ จะเรียกอักษรจีนตัวเต็มว่า ตัวอักษรซับซ้อน (อักษรจีนตัวเต็ม: 繁體字; อักษรจีนตัวย่อ: 繁体字; พินอิน: fántǐzì ฝานถี่จื้อ) หรือเรียกว่า ตัวอักษรเก่า (老字; พินอิน: lǎozì เหล่าจื้อ) โดยอ้างว่าอักษรจีนตัวเต็มถูกแทนที่แล้ว และไม่ได้นำมาใช้อีก

กลุ่มผู้ใช้อักษรจีนตัวเต็ม โต้แย้งว่า อักษรจีนตัวเต็มไม่ควรถูกเรียกว่า ตัวอักษรซับซ้อน เนื่องด้วยอักษรจีนตัวเต็มไม่ได้รับการเปลี่ยนแปลงให้ซับซ้อนขึ้นแต่อย่างใด เป็นเพียงการใช้มาแต่โบราณ ในทางกลับกัน กลุ่มผู้ใช้อักษรจีนตัวย่อ ก็โต้แย้งกับชื่อ ตัวอักษรมาตรฐาน ด้วยเห็นว่าอักษรจีนตัวย่อเป็นอักษรมาตรฐานใหม่ และยังแย้งอีกว่าอักษรจีนตัวเต็มไม่ใช่อักษรดั้งเดิมที่แท้จริง เพราะอักษรจีนมีการเปลี่ยนแปลงมาโดยตลอด

ชาวจีนสูงอายุมักเรียกอักษรจีนตัวเต็มว่า ตัวอักษรสมบูรณ์ (正字; พินอิน: zhèngzì เจิ๋งจื้อ) และเรียกอักษรจีนตัวย่อว่า ตัวอักษรขีดง่าย (อักษรจีนตัวเต็ม: 簡筆字; อักษรจีนตัวย่อ: 简笔字; พินอิน: jiǎnbǐzì เจี๋ยนปี่จื้อ) หรือ ตัวอักษรลดขีด (อักษรจีนตัวเต็ม: 減筆字; อักษรจีนตัวย่อ: 减笔字; พินอิน: jiǎnbǐzì เจี๋ยนปี่จื้อ)

หมายเหตุ: คำว่า ง่าย 簡 และ ลด 減 ทั้งคู่อ่านออกเสียงว่า jiǎn เจี่ยน เหมือนกัน

ในการผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ ตามปกติแล้ว ประชาชนในจีนแผ่นดินใหญ่และสิงคโปร์นิยมใช้อักษรจีนตัวย่อ ซึ่งรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีน กำหนดขึ้นในยุค 1950 ให้เป็นอักษรที่ใช้เป็นทางการอย่างไรก็ตาม ทางสาธารณรัฐประชาชนจีนพิมพ์สื่อที่จะนำเผยแพร่นอกจีนแผ่นดินใหญ่โดยใช้อักษรจีนตัวเต็ม ส่วนในการเขียน คนส่วนมากจะเขียนตัวอักษรแบบหวัด ขีดบางขีดของตัวอักษรอาจถูกย่อ ซึ่งแล้วแต่ลายมือของแต่ละบุคคล โดยส่วนมากแล้ว คนนิยมเขียนโดยใช้ตัวอักษรที่เลือกได้ (異體字) คือการเลือกเขียนตัวอักษรที่มีความหมายเดียวกัน แต่เลือกตัวที่ขีดน้อยกว่า ตัวอย่างเช่น เขียน 体 แทน 體 ตัวอักษรที่เลือกได้เหล่านี้ยังคงเป็นตัวอักษรตัวเต็ม แต่ผู้คนมักเข้าใจผิดอยู่บ่อยๆว่าเป็นอักษรจีนตัวย่อ แม้การใช้ตัวอักษรที่เลือกได้จะไม่เป็นมาตรฐาน แต่ก็เป็นที่ยอมรับโดยที่วไป และใช้กันอย่างกว้างขวาง ตัวอย่างที่สำคัญเช่น คำว่า ไต้หวัน (台灣 Táiwān ไถวาน) นิยมใช้ 台 แทน 臺 ซึ่งเป็นตัวอักษรมาตรฐาน

  • Huang, Jack. Huang, Tim. [1989] (1989) Introduction to Chinese, Japanese, and Korean Computing. World Scientific publishing. ISBN 9971-5-0664-5

อักษรจีนตัวเต็ม
กษรจ, นต, วเต, ภาษาอ, เฝ, าด, แก, ไข, เป, นหน, งในสองร, ปแบบอ, กษรจ, นมาตรฐานท, ใช, นท, วโลกในป, จจ, ปรากฏคร, งแรกในสม, ยราชวงศ, นสามารถพบได, ในพจนาน, กรมค, งซ, ปทรงท, นสม, ยของต, วอ, กษรจ, นด, งเด, มปรากฏต, วคร, งแรกพร, อมก, บการเก, ดข, นของอ, กษรไพร, กษรจ, น. xksrcintwetm phasaxun efadu aekikh xksrcintwetm epnhnunginsxngrupaebbxksrcinmatrthanthiichknthwolkinpccubn praktkhrngaerkinsmyrachwngshn ph s 337 763 xksrcintwetmnnsamarthphbidinphcnanukrmkhngsi rupthrngthithnsmykhxngtwxksrcindngedimprakttwkhrngaerkphrxmkbkarekidkhunkhxngxksriphr xksrcinaebblisu khxngrachwngshn twxksraebbdngedimidrbkarprbprungihmiesthiyrphaphmakkhunhruxnxylngtngaetstwrrsthi 5 inchwngrachwngsehnuxit xksrcintwetmchnidxksrphaphphasaphudphasacin ichepnxksrthangkarin ithwn hxngkng maekachwngyukhkhriststwrrsthi 5rabbaemxksrcarukbnkradxngeta eciykuehwin xksrtraprathb cwansu xksriphr lisu xksrcintwetmrabblukcintwyx khnci hnca cuxonm cuxin khitn suxdibphucxngISO 15924Hantbthkhwamnimisylksnsthsastrsthxksrsakl hakimmikarsnbsnunernedxrthiehmaasm khunxacehnekhruxnghmaykhatham klxng hruxsylksnxunaethnxkkhrayuniokhdHanzi hncux aeplwa twxksrcin ekhiyndwyxksrcintwetm xksrcintwetmidichepnxksrthangkarin satharnrthcin ithwn hxngkng maeka aelachumchnchawcinophnthaelbangchumchn thitxngeriykwaxksrcintwetm hruxxksrcindngedim kephuxihaetktangcakxksrcinmatrthanxikrupaebbhnungthiichinpccubn nnkhux xksrcintwyx sungpradisthaelaerimichodyrthbalphrrkhkhxmmiwnistcinkhxng satharnrthprachachncin cinaephndinihy in ph s 2492 xksrcintwyxxyangaephrhlay swnxksrcintwyx ichknin satharnrthprachachncin singkhopr aelachumchnchawcinophnthaelbangchumchnthierimtngchumchnhlngkarichxksrcintwyxxyangaephrhlay xyangirktam chawithyechuxsaycinswnmakyngkhngichxksrcintwetmepnhlk aetsahrbkarsxnphasacintamsthansuksainpraethsithyswnmakcaichxksrcintwyx ephuxihepnaebbaephnediywknkbsatharnrthprachachncin enuxha 1 wiwthnakar 2 khxthkethiyngekiywkbkareriykchux 3 singphimph 4 xangxingwiwthnakar aekikh hlkthanxksrcarukbnkradukstw eciykuehwin pccubnekbrksathipraethseyxrmni karwaddwymuxeplakhxngxksrcarukbnkraduksmyrachwngsocw hlkthanthiekaaekthisudkhxngxksrcinphbhlkthanpraktmacakaehlngobrankhdipnpx emuxngsixankhxngmnthlsansithangtawntkechiyngehnuxkhxngpraethscin samarthnbyxnhlngklbipidkwa 5 000 pi odyxyuinrupkhxngxksrphaphthislkepnlksnarupwngklmesiywphracnthraelaphuekhahayxdbnekhruxngpndinepha sungnbepnyukhtnkhxngsilpakarekhiynxksrcin xksrphaphthiekaaekthisudincin txmaepnthieriykknwa xksrcarukbnkradukstw hrux eciykuehwin 甲骨文 epnxksrthiichmidaekaslkhruxcaruklngbnkradxngetahruxkradukstw praktaephrhlayinrachwngschang emux 1 300 1 100 pikxnkhristkal xksrthicarukbnkradukstwidphthnaipepnxksrhlxmhruxcarukbnolhahruxxksrolha hruxcinehwin 金文 epnxksrthiichinsmysangtxenuxngthungrachwngsocw 1 100 771 pikxnkhristskrach michuxeriykxikxyanghnungwa cngtingehwin 鐘鼎文 hmaythungxksrthihlxmlngbnphachnathxngehluxnghruxsarid enuxngcaktwaethnphachnasaridinyukhnnidaek ting sungepnphachnakhlaykrathangmisamkha txmaidmikarphthnaipepnxksrtacwn 大篆 sungxksrtacwnepnxksrcinthiichtngaetyukhplayrachwngsocwtawntk ekuxbekhayukhpramukhxngkhsudthaykhxngocwtawntk cnthungyukhchunchiwcankw xksrcinidmiwiwthnakartxenuxngmathunginsmyrachwngschin inrchsmyckrphrrdicinsi esnabdihlisux idepliynaeplngrupaebbxksrodyyxxksrcinmaepnxksrchudihmthieriykwa esiywcwn 小篆 odyyxxksrcintacwn xksrcinaebbesiywcwnthiesnabdihlisuxpradisththukprakasichxyangepnthangkarsmyckrphrrdicinsi hlngcakckrphrrdicinsiphnwk6rthekhakbrthchin xxkrachoxngkarihdinaednthiekhyepnrththng 6 epliynmaichxksraebbediywknhmd thukrthtxngichxksrehmuxnkn odyichesiywcwnthiesnabdihlisuxpradisthkhunihm kxnhnathimixksresiywcwn khncinichxksrtacwnepnhlk xksraebbkhaysu smyrachwngssng insmyckrphrrdicinsi mithaskhnnungnamwa echingehmiyw 程邈 pradisthxksrchudhnung sungphayhlngxksrnithukichkhukbesiywcwninsmyrachwngschin aelaepnaebbxksrmatrthaninsmyrachwngshncnthungyukhsamkk xksrchudihmthithasphunipradistheriykwa lisu 隸書 xksrlisuphbhlkthantngaetsmycankw aetphbimmak txmaechingehmiywpradisthxksrchudniephimcnepnxksrthiichkhukbxksresiywcwnkhxngesnabdihlisux hlngcakrachwngschinthukokhnodyhliwpng 劉邦 hliwpngkxtngrachwngshn xksrlisuthiichinsmyrachwngschinepnxksrcinmatrthanthiichinyukhrachwngshncnthungyukhsamkk phcnanukrmkhngsi txmaxksrlisuidphthnaipepn xksrkhaysu sungepnxksraebbesnsylksnthiprakxbknkhun phayitkrxbsiehliym hludphncakrupaebbxksrphaphkhxngtwxkkhrayukhobranxyangsineching xksrkhaysumitnkaenidinyukhplayrachwngshntawnxxk phayhlngrachwngswuycin samkk khristskrach 220 316 idrbkhwamniymxyangaephrhlay cakkarkawekhasukhxbekhtkhnkawphncakkhxcakdkhxnglayesnthimacakkaraekaslk emuxthungrachwngsthng khristskrach 618 907 cungkawsuyukhthxngkhxngxksrkhaysuxyangaethcring xksrkhaysuyngepnxksrmatrthankhxngxksrcincwbcnpccubn insmyrachwngshmingidmikarrwbrwmaebbxksrcindngedimthisubmacakxksrkhaysuiwin saranukrmhyngelx thicdbnthukekiywkbsastrwichatang cnthungsmyrachwngsching inrchsmyckrphrrdikhngsi idmikarthaphcnanukrmrwbrwmxksrcinkhunxyangepnrabbhruxthieriykwa phcnanukrmkhngsi xksrcinidsubthxdkarichcnmathungyukhsatharnrthcinsmyaephndinihy idichepnxksrthangkarhruxeriykwa xksrcintwetm karichxksrcintwetmxyangepnthangkaridyutilngemuxrthbalphrrkhkkmintngaehngsatharnrthcinaephsngkhramklangemuxngcin thaihphrrkhkhxmmiwnistcinpkkhrxngaephndinihyaethnaelasthapnasatharnrthprachachncinkhun inyukhrthbalkhxmmiwnistidprakasichtwxksrcintwyxthietriymma swnfaysatharnrthcinthiipithwnkyngkhngrksarupaebbxksrcintwetmiwepnxksrthangkaraelatxtankarichxksrcintwyxkhxthkethiyngekiywkbkareriykchux aekikhchawcinaetlathicaeriykchuxxksrcintwetmnitangkn rthbalsatharnrthcin hruxithwn eriykxksrcintwetmwa twxksrmatrthan xksrcintwetm 正體字 xksrcintwyx 正体字 phinxin zhengtǐzi ecingthicux odyxangwaxksrcintwetmepnxksrdngedimthithuktxngaelasmburn inthangtrngknkham klumphuichxksrcintwyx caeriykxksrcintwetmwa twxksrsbsxn xksrcintwetm 繁體字 xksrcintwyx 繁体字 phinxin fantǐzi fanthicux hruxeriykwa twxksreka 老字 phinxin lǎozi ehlacux odyxangwaxksrcintwetmthukaethnthiaelw aelaimidnamaichxik klumphuichxksrcintwetm otaeyngwa xksrcintwetmimkhwrthukeriykwa twxksrsbsxn enuxngdwyxksrcintwetmimidrbkarepliynaeplngihsbsxnkhunaetxyangid epnephiyngkarichmaaetobran inthangklbkn klumphuichxksrcintwyx kotaeyngkbchux twxksrmatrthan dwyehnwaxksrcintwyxepnxksrmatrthanihm aelayngaeyngxikwaxksrcintwetmimichxksrdngedimthiaethcring ephraaxksrcinmikarepliynaeplngmaodytlxd chawcinsungxayumkeriykxksrcintwetmwa twxksrsmburn 正字 phinxin zhengzi ecingcux aelaeriykxksrcintwyxwa twxksrkhidngay xksrcintwetm 簡筆字 xksrcintwyx 简笔字 phinxin jiǎnbǐzi eciynpicux hrux twxksrldkhid xksrcintwetm 減筆字 xksrcintwyx 减笔字 phinxin jiǎnbǐzi eciynpicux hmayehtu khawa ngay 簡 aela ld 減 thngkhuxanxxkesiyngwa jiǎn eciyn ehmuxnknsingphimph aekikhinkarphlitsuxsingphimph tampktiaelw prachachnincinaephndinihyaelasingkhoprniymichxksrcintwyx sungrthbalsatharnrthprachachncin kahndkhuninyukh 1950 ihepnxksrthiichepnthangkarxyangirktam thangsatharnrthprachachncinphimphsuxthicanaephyaephrnxkcinaephndinihyodyichxksrcintwetm swninkarekhiyn khnswnmakcaekhiyntwxksraebbhwd khidbangkhidkhxngtwxksrxacthukyx sungaelwaetlaymuxkhxngaetlabukhkhl odyswnmakaelw khnniymekhiynodyichtwxksrthieluxkid 異體字 khuxkareluxkekhiyntwxksrthimikhwamhmayediywkn aeteluxktwthikhidnxykwa twxyangechn ekhiyn 体 aethn 體 twxksrthieluxkidehlaniyngkhngepntwxksrtwetm aetphukhnmkekhaicphidxyubxywaepnxksrcintwyx aemkarichtwxksrthieluxkidcaimepnmatrthan aetkepnthiyxmrbodythiwip aelaichknxyangkwangkhwang twxyangthisakhyechn khawa ithwn 台灣 Taiwan ithwan niymich 台 aethn 臺 sungepntwxksrmatrthanxangxing aekikhHuang Jack Huang Tim 1989 1989 Introduction to Chinese Japanese and Korean Computing World Scientific publishing ISBN 9971 5 0664 5ekhathungcak https th wikipedia org w index php title xksrcintwetm amp oldid 9151385, wikipedia, วิกิ หนังสือ, หนังสือ, ห้องสมุด,

บทความ

, อ่าน, ดาวน์โหลด, ฟรี, ดาวน์โหลดฟรี, mp3, วิดีโอ, mp4, 3gp, jpg, jpeg, gif, png, รูปภาพ, เพลง, เพลง, หนัง, หนังสือ, เกม, เกม