fbpx
วิกิพีเดีย

ภาษาหมิ่นใต้

บทความนี้กล่าวถึงทุกกลุ่มของภาษาหมิ่นใต้ สำหรับภาษาฮกเกี้ยน ดูที่ ภาษาหมิ่นใต้มาตรฐาน

ภาษาหมิ่นใต้, ภาษาหมิ่นหนาน หรือ ภาษาบั่นลั้ม เป็นหนึ่งในกลุ่มภาษาจีนใช้พูดทางใต้ของมณฑลฝูเจี้ยนและบริเวณใกล้เคียง และโดยลูกหลานของผู้อพยพจากบริเวณนี้เข้าไปยังบริเวณอื่น ๆ ทั่วโลก โดยทั่วไปภาษาหมิ่นใต้เป็นชื่อเรียกโดยชาวจีนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำเนียงหนึ่งในภาษานี้เรียกภาษาฮกเกี้ยน อยู่ในกลุ่มภาษาหมิ่น ของภาษาจีน โดยปกติไม่สามารถเข้าใจกันได้กับภาษาหมิ่นตะวันออก ภาษาจีนกวางตุ้ง และภาษาจีนกลาง

ภาษาหมิ่นใต้/หมิ่นหนาน
閩南語 /闽南语 Bân-lâm-gú
ประเทศที่มีการพูดจีน, ไต้หวัน มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, สิงคโปร์, ฟิลิปปินส์,ไทย(บริเวณจังหวัดภูเก็ตและใกล้เคียง) และบริเวณอื่นๆ
ภูมิภาคทางใต้ของ มณฑลฝูเจี้ยน ; เขตเฉาโจว(แต้จิ๋ว)-ซ่านโถว(ซัวเถา) (เฉาซ่าน (แต้ซัว)) และคาบสมุทรเหลยซัว ใน มณฑลกวางตุ้ง; ส่วนใหญ่ในไต้หวันและ เกาะไหหลำ (ถ้ารวมภาษาไหหลำ) เมืองเฉาโจว(แต้จิ๋ว)มณฑลกวางตุ้ง
จำนวนผู้พูด49 ล้านคน (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา
จีน-ทิเบต
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการไม่มี ( สำเนียงหนึ่งเป็นภาษาประจำถิ่นของไต้หวัน เรียก ภาษาฮกเกี้ยนไต้หวัน )
ผู้วางระเบียบไม่มี (จีน), กระทรวงศึกษาธิการและองค์กรเอกชน (ใน ไต้หวัน)
รหัสภาษา
ISO 639-1zh
ISO 639-2chi (B)
zho (T)
ISO 639-3nan
การกระจายตัวของผู้พูดภาษาจีนสำเนียงต่างๆ

เนื้อหา

ภาษาหมิ่นใต้ใช้พูดทางใต้ของมณฑลฝูเจี้ยนและทางตะวันออกของมณฑลกวางตุ้ง รวมทั้งเกาะไหหลำ สำเนียงฮกโลของภาษานี้ถือเป็นภาษาถิ่นของไต้หวันเรียกภาษาฮกเกี้ยนไต้หวัน ผู้พูดภาษาหมิ่นใต้มีมากในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทั้งใน ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ มาเลเซีย อินโดนีเซีย และ ไทย ภาษาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ส่วนหนึ่งมาจากเขตเฉาซ่าน (แต้ซัว)ในกวางตุ้งและพูดภาษาหมิ่นใต้สำเนียงแต้จิ๋ว นอกจากนี้ภาษาหมิ่นใต้ยังเป็นภาษาแม่ของชาวจีนในฟิลิปปินส์อีกราว 98.5% ซึ่งพูดสำเนียงลันนัง ประเทศไทยพูดกันมากในจังหวัดภูเก็ตและบริเวณโดยรอบ ซึ่งพูดสำเนียง ฮกเกี้ยนปีนัง เป็นสำเนียงที่พูดในปีนัง ซึ่งเดิมเป็นสำเนียงของเมืองฉวนโจว และ เป็นต้นภาษาทำให้เกิดภาษาไทยบ้าบ๋าภูเก็ต ซึ่งมีคำยืมในภาษาหมิ่นใต้ (สำเนียงฉวนโจว) จำนวนมาก

การกระจายตัวของผู้พูดภาษาหมิ่นใต้

ภาษาหมิ่นใต้ไม่มีรูปแบบมาตรฐาน ผู้พูดภาษานี้จะเรียนการอ่านภาษาจีนกลางในโรงเรียน ไม่มีการพัฒนาระบบการเขียนเป็นของตนเอง จนในปัจจุบันจึงมีการพัฒนาระบบการเขียนที่เป็นมาตรฐานคือใช้อักษรจีนและอักษรโรมัน

  • อักษรจีนใช้ตามแบบภาษาจีนกลาง แต่มีการเพิ่มอักษรบางตัวที่ใช้เฉพาะภาษาหมิ่นใต้ ใช้ในจีน ไต้หวัน สิงคโปร์ และบริเวณอื่น ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
  • อักษรโรมัน ใช้กับภาษาฮกเกี้ยนพัฒนาขึ้นโดยมิชชันนารีคณะเพรสไบทีเรียนในประเทศจีน และปรับปรุงต่อมาโดยมิชชันนารีในไต้หวัน เริ่มเป็นที่แพร่หลายเมื่อประมาณ พ.ศ. 2433 การใช้อักษรโรมันผสมกับอักษรจีนมีให้เห็นบ้างแต่ไม่เป็นที่นิยมมากนัก เอกสารที่เขียนด้วยภาษาหมิ่นใต้รุ่นแรก ๆ เขียนเมื่อ พ.ศ. 2109 ในสมัยราชวงศ์หมิง

มีพยัญชนะ 19 เสียง เป็นตัวสะกดได้ 9 เสียง สระมี 12 เสียง ไม่มีความแตกต่างระหว่างสระเสียงสั้นกับสระเสียงยาว วรรณยุกต์มี 5 เสียง

เรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรม ไม่มีการผันคำกริยาตามกาล

สำเนียงฮกเกี้ยน

เป็นสำเนียงหลักในภาษาหมิ่นใต้มาตรฐาน (泉漳片) ยังแตกออกเป็นอีกหลายสำเนียงย่อยในแต่ละท้องถิ่น เป็นภาษาที่พูดกันในบริเวณทางตอนใต้ของมณฑลฮกเกี้ยน

  • สำเนียงฉวนโจว (ภาษาหมิ่นใต้มาตรฐานดั้งเดิม)
    • ฮกเกี้ยนปีนัง
    • ลันนัง
    • ฮกเกี้ยนมลายูตะวันออก
    • ฮกเกี้ยนสิงคโปร์
    • ฮกเกี้ยนถิ่นกัวลาลัมเปอร์
  • สำเนียงเซี่ยเหมิน (ภาษาหมิ่นใต้มาตรฐานสมัยใหม่)
    • ฮกเกี้ยนเซี่ยเหมิน
    • ฮกเกี้ยนไต้หวัน

ภาษาแต้จิ๋ว

ดูบทความหลักที่: ภาษาแต้จิ๋ว

ภาษาแต้จิ๋วในปัจจุบัน หรือ ภาษาแต้ซัว (潮汕片) ซึ่งรวมสำเนียงถิ่นแต้จิ๋วและสำเนียงถิ่นซัวเถา (และบางครั้งอาจสามารถนับรวมสำเนียงถิ่นซัวบ้วย) เป็นภาษาที่พัฒนามาจากภาษาจีนโบราณของตระกูลหมิ่นหนาน - ผู่เทียน (闽南语古莆田话) มีฐานความเข้าใจร่วมกับภาษาหมิ่นใต้มาตรฐาน (泉漳片) ที่จำกัด แต่ยังสามารถที่จะฟังแล้วเข้าใจระหว่างกันได้ เนื่องจากการออกเสียงและคำศัพท์แตกต่างจากภาษาหมิ่นใต้มาตรฐานอย่างมีนัยสำคัญ ปัจจัยจากภูมิประเทศที่ค่อนข้างตัดขาดจากมณฑลฮกเกี้ยนเดิม และการได้รับอิทธิพลจากภาษากวางตุ้งและแคะ ภาษาแต้จิ๋วจึงได้กลายมาเป็นภาษาเอกเทศในภายหลัง

ภาษาไหหลำ

เป็นสำเนียงที่พูดกันในเกาะไหหลำ ชายฝั่งอ่าวตังเกี๋ย และเวียดนามบางส่วน

ไทย อักษรจีน ท้องถิ่น Pe̍h-ōe-jī IPA Teochew Peng'Im
สอง ฉวนโจว, ไทเป li˧ no6, ri6 (nõ˧˥,zi˧˥)
เซี่ยเหมิน, จางโจว, ไถหนาน, ภูเก็ต, ปีนัง dzi˧
ป่วย (生) ฉวนโจว, เซี่ยเหมิน, ไทเป pīⁿ pĩ˧ bên7 (pẽ˩)
ไถหนาน, จางโจว, ภูเก็ต, ปีนัง pēⁿ pẽ˧
ไข่ (遠) ฉวนโจว, เซี่ยเหมิน, ไต้หวัน nn̄g nŋ˧ neng6 (nŋ˧˥)
จางโจว nūi nui˧
ตะเกียบ (豬) ฉวนโจว tīr tɯ˧ de7 (tɤ˩)
เซี่ยเหมิน tu˧
จางโจว, ไต้หวัน ti˧
รองเท้า (街)
ฉวนโจว, เซี่ยเหมิน, ไทเป ue˧˥
จางโจว, ไถหนาน ê e˧˥
หนัง (未) ฉวนโจว phêr pʰə˨˩ puê5 (pʰue˩)
เซี่ยเหมิน, ไทเป phê pʰe˨˩
จางโจว, ไถหนาน phôe pʰue˧
ไก่ (細) ฉวนโจว, เซียะเหมิน koe kue koy
จางโจว, ไต้หวัน ke ke
ไฟ (過) ฉวนโจว huéh
เซี่ยเหมิน he
ฉวนโจว, ไต้หวัน, ภูเก็ต, ปีนัง hoé hue
ความคิด ฉวนโจว sy siuh
เซี่ยเหมิน, ไทเป su su
จางโจว, ไถหนาน si si
  1. for Teochew Peng'Im on the word 'two', ri6 can also be written as dzi6.
  • ขวัญจิต ศศิวงศาโรจน์. สารานุกรมกลุ่มชาติพันธุ์: ฮกเกี้ยน. สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเพื่อพัฒนาชนบท. 2543
วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี ในภาษาหมิ่นใต้

ภาษาหมิ่นใต้
ภาษาหม, นใต, ภาษาอ, เฝ, าด, แก, ไข, เปล, ยนทางจาก, สำเน, ยงหม, นหน, บทความน, กล, าวถ, งท, กกล, มของ, สำหร, บภาษาฮกเก, ยน, มาตรฐาน, ภาษาหม, นหนาน, หร, ภาษาบ, นล, เป, นหน, งในกล, มภาษาจ, นใช, ดทางใต, ของมณฑลฝ, เจ, ยนและบร, เวณใกล, เค, ยง, และโดยล, กหลานของผ, อพย. phasahminit phasaxun efadu aekikh epliynthangcak saeniynghminhnn bthkhwamniklawthungthukklumkhxngphasahminit sahrbphasahkekiyn duthi phasahminitmatrthan phasahminit phasahminhnan hrux phasabnlm epnhnunginklumphasacinichphudthangitkhxngmnthlfueciynaelabriewniklekhiyng aelaodylukhlankhxngphuxphyphcakbriewnniekhaipyngbriewnxun thwolk odythwipphasahminitepnchuxeriykodychawcininexechiytawnxxkechiyngit saeniynghnunginphasanieriykphasahkekiyn xyuinklumphasahmin khxngphasacin odypktiimsamarthekhaicknidkbphasahmintawnxxk phasacinkwangtung aelaphasacinklangphasahminit hminhnan閩南語 闽南语 Ban lam gupraethsthimikarphudcin ithwn maelesiy xinodniesiy singkhopr filippins ithy briewncnghwdphuektaelaiklekhiyng aelabriewnxunphumiphakhthangitkhxng mnthlfueciyn ekhtechaocw aetciw sanothw swetha echasan aetsw aelakhabsmuthrehlysw in mnthlkwangtung swnihyinithwnaela ekaaihhla tharwmphasaihhla emuxngechaocw aetciw mnthlkwangtungcanwnphuphud49 lankhn imphbwnthi trakulphasacin thiebt phasacinphasahminphasahminit hminhnansthanphaphthangkarphasathangkarimmi saeniynghnungepnphasapracathinkhxngithwn eriyk phasahkekiynithwn 1 phuwangraebiybimmi cin krathrwngsuksathikaraelaxngkhkrexkchn in ithwn rhsphasaISO 639 1zhISO 639 2chi B zho T ISO 639 3nan karkracaytwkhxngphuphudphasacinsaeniyngtang enuxha 1 phasahminit 2 khwamaetktangkhxngphasa 3 phyychna 4 iwyakrn 5 phasathininphasahminhnan 5 1 saeniynghkekiyn 5 2 phasaaetciw 5 3 phasaihhla 6 tarangethiyb 7 xangxingphasahminit aekikhphasahminitichphudthangitkhxngmnthlfueciynaelathangtawnxxkkhxngmnthlkwangtung rwmthngekaaihhla saeniynghkolkhxngphasanithuxepnphasathinkhxngithwneriykphasahkekiynithwn phuphudphasahminitmimakinexechiytawnxxkechiyngitthngin filippins singkhopr maelesiy xinodniesiy aela ithy phasainexechiytawnxxkechiyngitswnhnungmacakekhtechasan aetsw inkwangtungaelaphudphasahminitsaeniyngaetciw nxkcakniphasahminityngepnphasaaemkhxngchawcininfilippinsxikraw 98 5 sungphudsaeniynglnnng praethsithyphudknmakincnghwdphuektaelabriewnodyrxb sungphudsaeniyng hkekiynpinng epnsaeniyngthiphudinpinng sungedimepnsaeniyngkhxngemuxngchwnocw aela epntnphasathaihekidphasaithybabaphuekt sungmikhayuminphasahminit saeniyngchwnocw canwnmak karkracaytwkhxngphuphudphasahminitkhwamaetktangkhxngphasa aekikhphasahminitimmirupaebbmatrthan phuphudphasanicaeriynkarxanphasacinklanginorngeriyn immikarphthnarabbkarekhiynepnkhxngtnexng cninpccubncungmikarphthnarabbkarekhiynthiepnmatrthankhuxichxksrcinaelaxksrormn xksrcinichtamaebbphasacinklang aetmikarephimxksrbangtwthiichechphaaphasahminit ichincin ithwn singkhopr aelabriewnxun inexechiytawnxxkechiyngit xksrormn ichkbphasahkekiynphthnakhunodymichchnnarikhnaephrsibthieriyninpraethscin aelaprbprungtxmaodymichchnnariinithwn erimepnthiaephrhlayemuxpraman ph s 2433 karichxksrormnphsmkbxksrcinmiihehnbangaetimepnthiniymmaknk exksarthiekhiyndwyphasahminitrunaerk ekhiynemux ph s 2109 insmyrachwngshmingphyychna aekikhmiphyychna 19 esiyng epntwsakdid 9 esiyng srami 12 esiyng immikhwamaetktangrahwangsraesiyngsnkbsraesiyngyaw wrrnyuktmi 5 esiyngiwyakrn aekikheriyngpraoykhaebbprathan kriya krrm immikarphnkhakriyatamkalphasathininphasahminhnan aekikhsaeniynghkekiyn aekikh epnsaeniynghlkinphasahminitmatrthan 泉漳片 yngaetkxxkepnxikhlaysaeniyngyxyinaetlathxngthin epnphasathiphudkninbriewnthangtxnitkhxngmnthlhkekiyn saeniyngchwnocw phasahminitmatrthandngedim hkekiynpinng lnnng hkekiynmlayutawnxxk hkekiynsingkhopr hkekiynthinkwlalmepxr saeniyngesiyehmin phasahminitmatrthansmyihm hkekiynesiyehmin hkekiynithwnphasaaetciw aekikh dubthkhwamhlkthi phasaaetciw phasaaetciwinpccubn hrux phasaaetsw 潮汕片 sungrwmsaeniyngthinaetciwaelasaeniyngthinswetha aelabangkhrngxacsamarthnbrwmsaeniyngthinswbwy epnphasathiphthnamacakphasacinobrankhxngtrakulhminhnan phuethiyn 闽南语古莆田话 mithankhwamekhaicrwmkbphasahminitmatrthan 泉漳片 thicakd aetyngsamarththicafngaelwekhaicrahwangknid enuxngcakkarxxkesiyngaelakhasphthaetktangcakphasahminitmatrthanxyangminysakhy pccycakphumipraethsthikhxnkhangtdkhadcakmnthlhkekiynedim aelakaridrbxiththiphlcakphasakwangtungaelaaekha phasaaetciwcungidklaymaepnphasaexkethsinphayhlng phasaihhla aekikh epnsaeniyngthiphudkninekaaihhla chayfngxawtngekiy aelaewiydnambangswntarangethiyb aekikhithy xksrcin thxngthin Pe h ōe ji IPA Teochew Peng Imsxng 二 chwnocw ithep li li no6 ri6 no zi 2 esiyehmin cangocw ithhnan phuekt pinng ji dzi pwy 病 生 chwnocw esiyehmin ithep piⁿ pĩ ben7 pẽ ithhnan cangocw phuekt pinng peⁿ pẽ ikh 卵 遠 chwnocw esiyehmin ithwn nn g nŋ neng6 nŋ cangocw nui nui taekiyb 箸 豬 chwnocw tir tɯ de7 tɤ esiyehmin tu tu cangocw ithwn ti ti rxngetha 鞋 街 chwnocw esiyehmin ithep ue ue cangocw ithhnan e e hnng 皮 未 chwnocw pher pʰe pue5 pʰue esiyehmin ithep phe pʰe cangocw ithhnan phoe pʰue ik 雞 細 chwnocw esiyaehmin koe kue koycangocw ithwn ke keif 火 過 chwnocw he he huehesiyehmin he hechwnocw ithwn phuekt pinng hoe huekhwamkhid 思 chwnocw sy sɯ siuhesiyehmin ithep su sucangocw ithhnan si sixangxing aekikh An introduction to the Taiwanese language for English speakers for Teochew Peng Im on the word two ri6 can also be written as dzi6 khwycit ssiwngsaorcn saranukrmklumchatiphnthu hkekiyn sthabnwicyphasaaelawthnthrrmephuxphthnachnbth 2543 wikiphiediy saranukrmesri inphasahminitekhathungcak https th wikipedia org w index php title phasahminit amp oldid 9128104, wikipedia, วิกิ หนังสือ, หนังสือ, ห้องสมุด,

บทความ

, อ่าน, ดาวน์โหลด, ฟรี, ดาวน์โหลดฟรี, mp3, วิดีโอ, mp4, 3gp, jpg, jpeg, gif, png, รูปภาพ, เพลง, เพลง, หนัง, หนังสือ, เกม, เกม